استرس و اضطراب شدید در بارداری؛ چه زمانی باید کمک گرفت؟

استرس در بارداری چه زمانی نیازمند توجه بیشتر است؟

نگرانی درباره سلامت جنین، زایمان، تغییرات بدن، مسائل مالی، روابط یا تجربه‌های قبلی در بارداری شایع است. وجود نگرانی به‌تنهایی به معنای اختلال یا آسیب حتمی به جنین نیست. با این حال، وقتی اضطراب بیشتر روزها ادامه دارد، کنترل آن دشوار است، باعث اختلال خواب و تغذیه می‌شود، تمرکز و روابط را مختل می‌کند یا مانع مراجعه و انجام مراقبت‌های بارداری می‌شود، بهتر است موضوع با پزشک، ماما یا متخصص سلامت روان مطرح شود.

نشانه‌هایی که نباید نادیده گرفته شوند

حملات پانیک، گریه مکرر، نگرانی شدید و مداوم، ترس از بیرون‌رفتن، افکار مزاحم، ناتوانی در انجام کارهای روزمره، بی‌خوابی قابل توجه یا احساس ناامیدی از نشانه‌هایی هستند که ارزیابی حرفه‌ای را ارزشمند می‌کنند. اضطراب می‌تواند هم‌زمان با افسردگی، مشکلات خواب یا تجربه‌های دشوار گذشته رخ دهد؛ بنابراین بیان صریح علائم در ویزیت بارداری کمک می‌کند حمایت مناسب‌تری برنامه‌ریزی شود.

چه کارهای حمایتی می‌توان انجام داد؟

• در ویزیت بارداری، میزان و اثر اضطراب بر زندگی روزمره را با مثال توضیح دهید.
• از یک فرد مورد اعتماد برای همراهی در ویزیت‌ها یا امور روزمره کمک بگیرید.
• تا حد امکان برنامه خواب و استراحت منظم‌تری ایجاد کنید.
• تمرین‌های آرام‌سازی یا تنفس آرام را به‌عنوان ابزار حمایتی، نه جایگزین درمان، امتحان کنید.
• درباره فعالیت بدنی مجاز در بارداری از تیم درمان خود راهنمایی بگیرید.
• روان‌درمانی می‌تواند برای بسیاری از افراد مفید باشد.

این راهکارها برای همه کافی نیستند و نباید باعث شوند فرد کمک تخصصی را به تأخیر بیندازد. درمان مناسب ممکن است شامل گفت‌وگو درمانی، حمایت اجتماعی، تغییرات عملی در زندگی یا در مواردی ارزیابی دارویی باشد. تصمیم درباره دارو در بارداری باید فردی و با سنجش منافع و خطرها توسط پزشک انجام شود.

دارو را خودسرانه تغییر ندهید

اگر پیش از بارداری یا در بارداری داروی روان‌پزشکی مصرف می‌کنید، آن را ناگهانی شروع، قطع یا کم‌وزیاد نکنید. قطع ناگهانی برخی داروها می‌تواند علائم را بدتر کند. نگرانی درباره دارو را با پزشک تجویزکننده و تیم بارداری در میان بگذارید تا تصمیم مشترک و متناسب با شرایط شما گرفته شود.

کمک فوری چه زمانی لازم است؟

افکار آسیب به خود یا دیگران، احساس ناایمنی، ناتوانی شدید در مراقبت از خود، گیجی شدید یا احساس اینکه نمی‌توانید بحران را مدیریت کنید، نیازمند کمک فوری اورژانسی است. همچنین خونریزی، درد شدید، انقباض منظم، خروج مایع یا کاهش حرکت جنین علائم جسمی جداگانه‌ای هستند که باید سریع با مرکز درمانی مطرح شوند.