علائم اضطراب شدید؛ چه زمانی باید کمک گرفت؟
اضطراب شدید چگونه خود را نشان میدهد؟
اضطراب واکنشی طبیعی به فشار یا خطر است، اما وقتی نگرانی شدید، مداوم یا دشوار برای کنترل شود و خواب، کار، درس، روابط یا مراقبت از خود را مختل کند، بهتر است ارزیابی شود. علائم ممکن است روانی، رفتاری و جسمی باشند: دلشوره، تحریکپذیری، احساس خطر، دشواری تمرکز، اجتناب، بیخوابی، خستگی، تپش قلب، لرزش، تعریق، ناراحتی معده، سرگیجه، احساس کمبود هوا یا گرفتگی عضلات.
وجود این نشانهها بهتنهایی تشخیص یک اختلال اضطرابی را ثابت نمیکند. برخی مشکلات جسمی، مصرف کافئین، الکل، مواد، داروها یا تغییرات دارویی نیز میتوانند علائمی مشابه ایجاد کنند. بنابراین نباید درد قفسه سینه، تنگی نفس یا تپش جدید را خودکار به اضطراب نسبت داد.
چه زمانی کمک فوری لازم است؟
درد یا فشار قفسه سینه، غش، تنگی نفس شدید، گیجی شدید، ضعف یا بیحسی یکطرفه بدن، اختلال گفتار، تشنج، سردرد ناگهانی و شدید یا ضربان بسیار نامنظم نیازمند ارزیابی فوری است. افکار خودکشی، قصد آسیب به خود یا دیگران، ناتوانی در حفظ ایمنی یا ناتوانی در مراقبت از نیازهای پایه نیز وضعیتهای فوری هستند. اگر احتمال خطر وجود دارد، تنها نمانید و از خدمات اورژانسی محل زندگی یا فردی قابلاعتماد کمک بگیرید.
حمله پانیک و احساس غیرواقعیبودن
حمله پانیک میتواند ناگهانی و بسیار ترسناک باشد و با تپش، لرزش، احساس خفگی، ترس از مردن یا احساس غیرواقعیبودن محیط همراه شود. این تجربه نیاز به شرم ندارد، اما نخستین، شدیدترین یا غیرمعمولترین حمله باید بررسی شود؛ بهخصوص اگر همراه علائم عصبی، مصرف ماده، مصرف داروی جدید یا بیماری زمینهای باشد.
چه کمکهایی مفید است؟
درمان شناختیرفتاری از درمانهای مهم مبتنی بر شواهد برای اختلالات اضطرابی است. پزشک یا متخصص سلامت روان بر اساس الگوی علائم، ممکن است رویکردهای دیگری را نیز بررسی کند. ثبت زمان شروع علائم، مدت آنها، خواب، کافئین، الکل یا مواد، داروهای مصرفی و موقعیتهای محرک میتواند برای ویزیت مفید باشد. داروهای آرامبخش، مکملها یا درمانهای توصیهشده در شبکههای اجتماعی را خودسرانه شروع، قطع یا ترکیب نکنید.
