مطالب مفید

فرق ویتامین و پروتئین

مشاهدۀ قیمت پرفروش ترین پودر پروتئین

فرق ویتامین و پروتئین در مقدار مورد نیاز، ساختار و کاری است که در بدن انجام می‌دهند. پروتئین یک درشت‌مغذی و منبع اسیدهای آمینه برای ساخت و ترمیم بافت‌هاست؛ ویتامین‌ها ریزمغذی‌هایی هستند که هرکدام در فرایندهای مشخصی نقش دارند. بدن به هر دو نیاز دارد. خوردن مولتی‌ویتامین کمبود پروتئین غذا را جبران نمی‌کند و مصرف پودر پروتئین هم تضمین نمی‌کند همهٔ ویتامین‌ها را دریافت کرده باشید.

تفاوت پروتئین و ویتامین در یک نگاه

ویژگی پروتئین ویتامین
دستهٔ غذایی درشت‌مغذی ریزمغذی
ساختار زنجیره‌ای از اسیدهای آمینه ترکیبات آلی گوناگون با ساختار و نقش متفاوت
نمونهٔ عملکرد ساخت و نگهداری عضله، پوست و بسیاری از اجزای سلول برای نمونه، کمک ویتامین D به جذب کلسیم و نقش B12 در سلامت خون و اعصاب
تأمین انرژی هر گرم حدود ۴ کیلوکالری خود ویتامین‌ها کالری تأمین نمی‌کنند
واحد معمول نیاز گرم در روز میلی‌گرم یا میکروگرم، بسته به ویتامین
نمونهٔ منابع حبوبات، سویا، تخم‌مرغ، لبنیات، ماهی و گوشت غذاهای متنوع گیاهی و حیوانی؛ منبع هر ویتامین متفاوت است
قابلیت جایگزینی جای ویتامین‌ها را نمی‌گیرد جای پروتئین را نمی‌گیرد

واژهٔ «ریز» به مقدار نیاز اشاره دارد، نه کم‌اهمیت‌بودن. همچنین یک غذا می‌تواند هم‌زمان پروتئین و چند ویتامین داشته باشد؛ قرار نیست برای این دو، دو گروه غذای کاملاً جدا انتخاب کنیم. مبانی مقایسه را می‌توانید در راهنمای پروتئین MedlinePlus و راهنمای ویتامین‌ها بخوانید.

پروتئین چه کاری در بدن انجام می‌دهد؟

پروتئین غذایی هنگام هضم به اسیدهای آمینه شکسته می‌شود. بدن از این اجزا برای ساخت پروتئین‌های مورد نیاز خود استفاده می‌کند. بعضی اسیدهای آمینه «ضروری» هستند؛ یعنی باید از غذا دریافت شوند. این نیاز فقط مخصوص بدنسازان نیست و برای رشد و نگهداری بافت‌ها اهمیت دارد.

Protein is in every cell in the body.

ترجمه: «پروتئین در تمام سلول‌های بدن وجود دارد.» منبع: MedlinePlus، کتابخانهٔ ملی پزشکی آمریکا.

پروتئین فقط در گوشت نیست. عدس، لوبیا، سویا، مغزها و برخی غلات هم در دریافت آن سهم دارند. در رژیم گیاهی، تنوع منابع در طول روز به تأمین اسیدهای آمینه کمک می‌کند؛ لازم نیست در تک‌تک وعده‌ها ترکیب پیچیده‌ای درست کنید. این نکته به معنی کافی‌بودن هر رژیم گیاهیِ محدود نیست؛ مقدار غذا و مجموع دریافت روزانه نیز مهم است.

ویتامین‌ها چه هستند و چرا یکسان نیستند؟

۱۳ ویتامین ضروری شناخته می‌شود: A، C، D، E، K و هشت ویتامین گروه B. هرکدام کار ویژه‌ای دارند، بنابراین عبارت «ویتامین برای تقویت بدن» به‌تنهایی مشخص نمی‌کند چه کمبودی وجود دارد یا کدام مکمل لازم است. آهن، کلسیم و روی نیز مواد معدنی‌اند و ویتامین محسوب نمی‌شوند، حتی اگر در یک مولتی‌ویتامین‌مینرال کنار ویتامین‌ها قرار گرفته باشند.

ویتامین‌های A، D، E و K محلول در چربی‌اند؛ C و گروه B محلول در آب هستند. محلول‌بودن در آب به معنی بی‌خطر بودن هر مقدار مصرف نیست. این تقسیم‌بندی را نباید مجوز مصرف نامحدود مکمل‌ها دانست. برای تعریف این اصطلاحات به واژه‌نامهٔ ویتامین‌های MedlinePlus مراجعه کنید.

برای مثال، ویتامین D به جذب کلسیم و عملکرد طبیعی عضلات کمک می‌کند. ویتامین B12 در سلامت سلول‌های خونی، اعصاب و ساخت DNA نقش دارد. داشتن پروتئین کافی لزوماً به معنی دریافت کافی این ویتامین‌ها نیست.

روزانه چقدر پروتئین و ویتامین لازم داریم؟

نوشتن یک عدد ثابت مثل «۵۰ تا ۶۰ گرم برای همه» دقیق نیست. منبع تغذیهٔ دانشگاه هاروارد مقدار پایهٔ توصیه‌شده برای بزرگسالان را حدود ۰٫۸ گرم پروتئین به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز توضیح می‌دهد. برای نمونه، محاسبهٔ ساده برای فرد ۷۰ کیلوگرمی ۵۶ گرم است؛ این مثال، برنامهٔ اختصاصی برای ورزشکار، سالمند، فرد باردار یا بیمار نیست.

ویتامین‌ها یک «دوز کلی مشترک» ندارند. نیاز به هرکدام با سن و شرایط زندگی تغییر می‌کند و واحد اندازه‌گیری هم ممکن است متفاوت باشد. برای نمونه، مقدار توصیه‌شدهٔ B12 برای اغلب بزرگسالان ۲٫۴ میکروگرم در روز است. این عدد با دوز درمان کمبود یکی نیست؛ مشکل جذب یا کمبود تأییدشده ممکن است درمان متفاوتی بخواهد.

مشاهدۀ قیمت پرفروش ترین پودر پروتئین

پودر پروتئین با مولتی‌ویتامین چه فرقی دارد؟

محصول کاربرد اصلی چیزی که باید بررسی شود
پودر وی یا پروتئین گیاهی افزودن پروتئین به مجموع غذای روزانه مقدار واقعی پروتئین در هر سهم، سایر ترکیبات و حساسیت غذایی
مولتی‌ویتامین تأمین مجموعه‌ای از ویتامین‌ها، گاهی همراه مواد معدنی نام و مقدار هر ماده و هم‌پوشانی با مکمل‌های دیگر
غذای غنی‌شده غذایی که بعضی مواد مغذی به آن افزوده شده‌اند نوع مادهٔ افزوده‌شده و مقدار آن روی برچسب
ویتامین تجویزی برای کمبود اصلاح کمبود مشخص با برنامهٔ درمانی دوز، مدت مصرف و زمان پیگیری تعیین‌شده

وی از شیر به دست می‌آید؛ نام آن به معنی «مجموعهٔ ویتامین» نیست. پودر پروتئین ممکن است ویتامین افزوده داشته باشد، اما فقط فهرست ترکیبات همان محصول این موضوع را روشن می‌کند. مولتی‌ویتامین نیز معمولاً منبع قابل‌توجهی برای تأمین پروتئین روزانه نیست. هیچ‌کدام به‌خودی‌خود جای یک برنامهٔ غذایی متنوع را نمی‌گیرند.

طبق راهنمای خواندن برچسب FDA، مقدارهای درج‌شده به اندازهٔ هر سهم مربوط‌اند. مثال فرضی: اگر سهم ۳۰ گرمی یک پودر، ۲۰ گرم پروتئین داشته باشد، وزن پودر با وزن پروتئین برابر نیست. «در هر ۱۰۰ گرم» را نیز نباید با «در هر پیمانه» اشتباه گرفت. تعداد سهم‌ها، کالری، قند و سایر ترکیبات را همراه هم بخوانید.

برای دریافت هر دو، غذا را چطور انتخاب کنیم؟

در انتخاب غذا فقط عدد پروتئین مهم نیست؛ فیبر، نمک و نوع چربی همراه آن نیز اهمیت دارند. به‌جای تکیه بر یک غذای تکراری، از منابع متنوع متناسب با شرایط خود استفاده کنید. سازمان جهانی بهداشت چهار اصل کفایت، تعادل، میانه‌روی و تنوع را برای رژیم سالم بیان می‌کند:

Diets embracing these four core principles promote health throughout the life course.

ترجمه: «رژیم‌هایی که این چهار اصل اساسی را در بر می‌گیرند، در سراسر زندگی به سلامت کمک می‌کنند.» منبع: سازمان جهانی بهداشت، رژیم غذایی سالم.

یک نکتهٔ مهم برای گیاه‌خواران کامل این است که تأمین پروتئین گیاهی، تأمین B12 را تضمین نمی‌کند. غذاهای گیاهی به‌طور طبیعی منبع قابل اتکای B12 نیستند؛ غذای غنی‌شده یا مکمل مناسب باید در برنامه بررسی شود. انتخاب مکمل و مقدار آن به الگوی غذا و وضعیت فرد بستگی دارد.

چه زمانی مصرف خودسرانهٔ مکمل مناسب نیست؟

اگر بیماری مزمن کلیه دارید، مقدار پروتئین باید با تیم درمان تنظیم شود. بر اساس راهنمای NIDDK، برخی بیماران به محدودیت نیاز دارند، اما نیاز افراد تحت دیالیز می‌تواند بیشتر باشد. حذف خودسرانهٔ پروتئین هم ممکن است به تغذیهٔ ناکافی منجر شود؛ یک توصیه برای تمام مراحل بیماری درست نیست.

دفتر مکمل‌های غذایی NIH دربارهٔ مصرف زیاد و تداخل مکمل‌ها هشدار می‌دهد. برای مثال، ویتامین K می‌تواند با وارفارین تداخل داشته باشد. پیش از اضافه‌کردن مکمل در بارداری، هنگام مصرف دارو یا در صورت استفاده از چند محصول، ترکیبات را با پزشک یا داروساز بررسی کنید. مجموع مقدار دریافتی از محصولات مختلف مهم است.

خستگی هم تشخیص کمبود ویتامین یا پروتئین نیست. خواب ناکافی، کم‌خونی، اختلال تیروئید و علت‌های دیگر ممکن است مطرح باشند. اگر خستگی چند هفته ادامه دارد، زندگی روزانه را مختل کرده یا با کاهش وزن همراه شده، برای بررسی علت مراجعه کنید؛ راهنمای NHS دربارهٔ خستگی نیز بر ارزیابی علت تأکید دارد.

پرسش‌های متداول

آیا پروتئین نوعی ویتامین است؟

خیر. پروتئین از اسیدهای آمینه ساخته شده و درشت‌مغذی است. ویتامین‌ها گروه دیگری از مواد مغذی‌اند که در مقدارهای کمتر لازم‌اند.

برای عضله‌سازی ویتامین بهتر است یا پروتئین؟

این دو جایگزین هم نیستند. دریافت پروتئین کافی در کنار تمرین و غذای مناسب اهمیت دارد؛ مصرف بیشتر ویتامین، جای پروتئین یا تمرین را نمی‌گیرد. مکمل باید بر اساس نیاز انتخاب شود.

آیا با خوردن مولتی‌ویتامین می‌توان غذای پروتئینی را حذف کرد؟

خیر. مولتی‌ویتامین اسیدهای آمینهٔ مورد نیاز را به مقدار غذایی تأمین نمی‌کند. حذف گوشت هم لزوماً به معنی حذف پروتئین نیست؛ می‌توان منابع گیاهی مناسب را در برنامه گنجاند.

آیا وی همهٔ ویتامین‌های بدن را تأمین می‌کند؟

چنین تضمینی وجود ندارد. وجود و مقدار ویتامین‌ها را باید از برچسب همان محصول خواند. حتی محصول غنی‌شده نیز به‌تنهایی نشان نمی‌دهد کل رژیم غذایی کافی و متعادل است.

مشاهدۀ قیمت پرفروش ترین پودر پروتئین

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا